Αγάπη μου συρρίκνωσα την Ελλάδα

 

αγαπη μου

 

Αγάπη μου, σ’τ’ορκίζομαι, δεν έχω ιδέα πώς έγινε αυτό. Εγώ πήγαινα κάθε μέρα στη δουλειά μου. (Εντάξει, όχι και κάθε μέρα· τις Παρασκευές την κοπανούσα για να φτάσω νωρίς στο Σούνιο – ποιος πάει παρασκευιάτικα στην εφορία άλλωστε;) Είχα μόνο ένα αυτοκίνητο. (Το Smartάκι που πήρα για να παρκάρω εύκολα στο κέντρο δε μετράει· ούτε του παιδιού το Μini που το πήραμε μεταχειρισμένο.) Δεν πήρα δάνειο παρά μόνο όταν έπρεπε να αγοράσω το διαμέρισμα στη Φιλοθέη. (Και μη μου πεις τι δουλειά είχαμε εμείς οι Κορυδαλλιώτες στη Φιλοθέη – δηλαδή μόνο οι πλούσιοι έχουν ψυχή;) Σαν εφοριακός δεν έκλεψα ποτέ την εφορία. (Έκλεβα μόνο από τα κλεφτρόνια τους φορολογούμενους, που δεν ήθελαν να φορολογηθούν – δηλαδή εθνικό έργο έκανα αν το καλοσκεφτείς.) Και ψήφιζα πάντα συνειδητά: απαιτούσα έργα, όχι μόνο λόγια. Θα τη διορίσεις τη Μαιρούλα μου, που είναι πτυχιούχος Παντείου; Θα την πάρεις την ψήφο μου. Εγώ στηρίζω τους πολιτικούς που στηρίζουν τη νεολαία. Γιατί στο καλό έχει πέσει τώρα η νεολαία να με φάει; Το παζλ της Ελλάδας, την εποχή που έπαιρνε την κατηφόρα ανηφορίζοντας, μέσα από τις σημειώσεις μιας… πτωχευμένης.Τα κείμενα του βιβλίου πρωτοδημοσιεύτηκαν στα  Νέα ,στο protagon.gr  και  στο Psychologies από το 2002 ως το 2013. Η Συγγραφέας  γράφει  -κυριολεκτικά για τα πάντα -σε πρώτο πρόσωπο  και  όπως μας  εξομολογείται »  εγώ  προσωπικά γράφω γιατί δε μπορώ να πιάνω έναν έναν τους ανθρώπους και να τους πω στ’αφτί όλα όσα θέλω να τους πω. Γι’αυτό και περιμένω συνεχώς απ’τους διαβάτες στο δρόμο να μου κλείσουν με συνενοχή το μάτι:  Σήμα ελήφθη,  όβερ! »    

Αγάπη μου συρρίκνωσα την Ελλάδα / Λένα Διβάνη.  3η εκδ.  Αθήνα : Καστανιώτης, 2013.  253σ. ; 21εκ

 Η Λένα Διβάνη γεννήθηκε το 1955 στον Βόλο και είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας της Εξωτερικής Πολιτικής σΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗτη Νομική Σχολή Αθηνών. Εκτός από τις ιστορικές μελέτες της, έχει δημοσιεύσει μία συλλογή διηγημάτων («Γιατί δεν μιλάς για μένα;» Νεφέλη, 1995, Βραβείο Μαρία Ράλλη για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς) και τέσσερα μυθιστορήματα («Οι γυναίκες της ζωής της», Καστανιώτης, 1997, που έχει μεταφερθεί στην τηλεόραση από την ΕΤ1, «Εργαζόμενο αγόρι», Καστανιώτης, 2000, «Ενικός αριθμός», Καστανιώτης, 2002, «Ψέματα. Η αλήθεια είναι…», Καστανιώτης, 2005). 

  • Σχετικά με το άρθρο
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας