Ανδρέας Λασκαράτος

Ψάχνοντας σκωπτικούς στίχους οδηγήθηκα και στα Άπαντα του Ανδρέα Λασκαράτου (1811-1901). Μπορεί να μη βρήκα ακριβώς ό,τι είχα στο νου μου, αλλά ανακάλυψα τον σατιρικό ποιητή, πεζογράφο, λιβελλογράφο, εκδότη, από την Kεφαλλονιά. Συγκαταλέγεται στους αφορισμένους της Εκκλησίας, μαζί με τους Θεόφιλο Καΐρη, Εμμανουήλ Ροΐδη και Νίκο Καζαντζάκη, για το έργο του Μυστήρια της Κεφαλλονιάς (ο αφορισμός του ανακλήθηκε πριν από το θάνατό του), και είναι επίσης γνωστός για το Ιδού ο ‘Ανθρωπος, στο οποίο ως συνεχιστής του Θεόφραστου και του Λαμπρυγιέρ περιέγραψε ανθρώπινους τύπους και χαρακτήρες.

Ένα μικρό δείγμα του λόγου του: “Ένα παιδάκι το ερώτα ο δάσκαλος, ποιος έκαμε το παν; το παιδάκι δεν αποκρινότανε, ο δάσκαλος επήρε τη βέργα, το παιδάκι έβαλε τις φωνές: δεν τόκαμα εγώ!” Άλλο: “Η θυγατέρα της Κατερίνας, μια νυχτιά πούχε αγρύπνια εφώναζε: Μάνα δεν ηξέρω να κοιμηθώ.” Δεν μπορώ να μη γράψω και ένα ερωτικό του ποίημα που βρήκα, με τίτλο Να σε φιλώ, που αναφέρεται στη γυναίκα του Πηνελόπη:

Πηνελόπη μου, πάντα νάμαι εμπρός σου
Να σε βλέπω, γλυκά να σε φιλώ
Να βλέπω να φιλώ το πρόσωπό σου
Να βλέπω πώς εσένανε φιλώ
Να σου φιλώ γλυκά το μέτωπό σου
Τα χείλια σου γλυκά να σου φιλώ
Να σου μεταφιλώ τα μάγουλά σου
Και πάντα ΄γκαρδιακά να σε φιλώ
Να σε φιλώ, να σε φιλώ, και πάντα
Με όμοια επιθυμία να σε φιλώ
Να βάνω όλα τα πράμματα στη μάντα
Και μόνη εσέ, να βλέπω να φιλώ
Να σε φιλώ, να σε φιλώ όσο ζήσω
Και φιλώντας εσέ να ξεψυχήσω.

[tags] Ανδρέας Λασκαράτος, Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας, Βέροια [/tags]

  • Σχετικά με το άρθρο
γράφτηκε στις 13 Μαρτίου 2008
in Τα νέα μας
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας