όρια

” Όταν βάζουμε όρια στα μικρά παιδιά, πρέπει να ξέρουμε ότι αυτά τα όρια δεν θα ισχύουν για πάντα.Το να θέτουμε όρια σήμερα σημαίνει ότι τα όρια αυτά θ’αλλάξουν ανάλογα με την εξέλιξη του παιδιού. Τα όρια δεν μένουν για πάντα αμετάβλητα. Όσο μεγαλώνει το παιδί,τόσο περισσότερο μπορεί να συνεργαστεί με τους γονείς, για να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα.Ένα παιδί δεν μπορεί να το κάνει αυτό, γιατί δεν έχει ακόμη τέτοιες ικανότητες. Αν το παιδί θέλει να κοιμάται τη νύχτα-ή ένα μέρος της νύχτας- στο κρεβάτι των γονιών, κι αν οι γονείς δεν έχουν κανένα πρόβλημα μ’αυτό, δεν υπάρχει λόγος να το αρνηθούν…Το ίδιο ισχύει κιόταν το παιδί κλαίει τη νύχτα.Υπάρχει η άποψη ότι πρέπει ν’αφήνουμε τα μικρά παιδιά να κλαίνε και να μη δίνουμε σημασία στο κλάμα τους. Αυτή η άποψη δέν είναι σωστή. Μια τέτοια στάση έχει σαν αποτέλεσμα να εξωτερικεύσει το παιδί ένα προβληματικό μοντέλο ανατροφής που μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην αυτοπεποίθησή του, στο αυτοσυναίσθημά του και στην προθυμία του ν’αναλάβει ευθύνες.” όταν φοβάμαι, είμαι μόνος κι εγκαταλειμένος.Όταν έχω ανάγκη οι γονείς δέν με βοηθούν!” ” H συνέχεια στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο: Οι γονείς βάζουν όρια,εκδ. θυμάρι του πολύ γνωστού μας, πλέον, συγγραφέα:Jan-Uwe Rogge, του οποίου τα βιβλία περιέχονται στη συλλογή μας.

[Tags]Βέροια, Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας, παιδικό τμήμα-γονείς, dr. Jan Uwe Rogge [/Tags]

  • Σχετικά με το άρθρο
γράφτηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009
in Από τη συλλογή μας
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας