Search by tag «γαλλική λογοτεχνία»

Βρέθηκαν εγγραφές: 16

Ένας χειμώνας με τον Μπωντλαίρ

18 Αυγούστου 2014 Από τη συλλογή μας

mmm

Η γυναίκα του τον πέταξε έξω από το σπίτι, τον έδιωξαν κι από τη δουλειά. Έτσι, ο Φιλίπ μπαίνει σ’ έναν κολασμένο φαύλο κύκλο και περνάει στην απέναντι πλευρά. Άστεγος πια, έχει να αντιμετωπίσει τους άτεγκτους νόμους της ζωής ενός αστέγου στο Παρίσι: μοναξιά, έλλειψη αξιοπρέπειας, βία. Όλα αυτά μέχρι τη μέρα που συναντάει έναν σκύλο που ακούει στο όνομα Μπωντλαίρ. Χάρη σ’ αυτόν και με τη βοήθεια ενός σουβλατζή, μιας πλούσιας χήρας και μιας κοπέλας που δουλεύει στις τουαλέτες του μετρό, καταφέρνει να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να ξαναβρεί την παλιά του ζωή.Το “Ένας χειμώνας με τον Μπωντλαίρ” είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει το μυθιστορηματικό στοιχείο με την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα, την ποίηση με την ωμή όψη της ζωής και, εισχωρώντας στα άδυτα της καθημερινότητας των απόκληρων του δρόμου, μας θυμίζει την πολυπλοκότητα της ζωής όλων μας.”Αν με πάρεις μαζί σου, μπορεί η δυστυχία των δυο μας να γίνει μια καινούρια ευτυχία..”(Σαρλ Μπωντλαίρ)

Ένας χειμώνας με τον Μπωντλαίρ / Harold Cobert Αθήνα : Κονιδάρης, 2013.  275σ.  ; 21εκ.

Ένα πάθος στην έρημο

5 Αυγούστου 2014 Από τη συλλογή μας

ππ

[…] Εκείνη τη στιγμή, η λεοπάρδαλη έστρεψε το κεφάλι προς το μέρος του και τον κοίταξε επίμονα δίχως να κινηθεί. Η σκληρότητα του μεταλλικού της βλέμματος και η ανυπόφορη καθαρότητά του έκαναν τον Προβηγκιανό να ριγήσει, ιδίως όταν το ζώο προχώρησε προς το μέρος του· την κοίταξε όμως χαϊδευτικά, και παραφυλώντας τη σαν να ήθελε να τη μαγνητίσει, την άφησε να τον πλησιάσει· έπειτα, με μια κίνηση γεμάτη απαλότητα, γεμάτη έρωτα, σαν να ήθελε να χαϊδέψει την ωραιότερη γυναίκα, άγγιξε το σώμα της, απ’ την κορυφή ως την ουρά, ερεθίζοντας με τα νύχια του τους ευλύγιστους σπονδύλους που χώριζαν στα δυο την κίτρινη ράχη της λεοπάρδαλης. Το ζώο ανασήκωσε ηδυπαθώς την ουρά του· το βλέμμα του μαλάκωσε· κι όταν, για τρίτη φορά, ο Γάλλος προέβη σ’ ετούτη την εσκεμμένη φιλοφρόνηση, εκείνη άφησε ν’ ακουστεί ένα γουργουρητό από εκείνα με τα οποία οι γάτες μας εκφράζουν την ευχαρίστησή τους· αλλά ετούτο το μουρμουρητό έβγαινε από ένα τόσο βαθύ και δυνατό λαρύγγι, ώστε ακούστηκε μες στη σπηλιά σαν τις τελευταίες αντηχήσεις ενός εκκλησιαστικού οργάνου μέσα σε καθεδρικό ναό. Ο Προβηγκιανός, αντιλαμβανόμενος τη σημασία των χαδιών του, τα διπλασίασε ούτως ώστε να ζαλίσει, να παραλύσει τούτη την τυραννική εταίρα. Όταν βεβαιώθηκε πως είχε σβήσει κάθε άγρια διάθεση της φιλάρεσκης συντρόφου του, η πείνα της οποίας, ευτυχώς, είχε ικανοποιηθεί λίαν επιτυχώς την προηγουμένη, σηκώθηκε και θέλησε να βγει από τη σπηλιά· η λεοπάρδαλη τον άφησε να φύγει, αλλά όταν πια εκείνος είχε σκαρφαλώσει στον λόφο, πήδηξε με την ελαφρότητα των κοτσυφιών που φτερουγίζουν από κλαδί σε κλαδί, και ήρθε να τριφτεί στα πόδια του στρατιώτη, ορθώνοντας τη ράχη σαν τις γάτες. Έπειτα, κοιτώντας τον προσκεκλημένο της, με βλέμμα λιγότερο αδιάλλακτο, άφησε εκείνη την άγρια κραυγή που οι φυσιοδίφες τη συγκρίνουν με ήχο από πριόνι. […]

Ένα πάθος στην έρημο / Honore de Balzac.  Αθήνα : Άγρα, 2013.  29σ.  18 εκ.

Ο μικρός Έκτορας και τα μυστικά της ζωής

24 Ιουλίου 2014 Από τη συλλογή μας

eeΟ Μικρός Έκτορας είναι ένα τυχερό παιδί. Ο μπαμπάς του είναι ψυχίατρος, που σημαίνει ότι έχει μια καλή δουλειά, ενώ παράληλα βρίσκει πάντα χρόνο να παίζει με τον γιο του ποδόσφαιρο τις Κυριακές. Κι η μαμά του, που επίσης δουλεύει σκληρά, του μαγειρεύει συχνά τα αγαπημένα του φαγητά.

Ο Μικρός Έκτορας, όμως, δεν είναι πάντα ευχαριστημένος. Η ζωή δεν είναι τόσο εύκολη. Αντίθετα, συχνά του φαίνεται τόσο μπερδεμένη και πολύπλοκη. Πρέπει να τη μάθεις, όπως λέει συχνά ο μπαμπάς του. Και καλύτερα να αρχίσεις νωρίς.

0 Μικρός Έκτορας είχε προσέξει ότι ο μπαμπάς του έγραφε τις σκέψεις του σ’ ένα μπλοκάκι που είχε πάντα μαζί του. Έτσι σκέφτηκε να γράψει κι αυτός σ’ ένα μπλοκάκι όλα τα μαθήματα της ζωής. Μια μέρα θα το έδειχνε στον μπαμπά και στη μαμά του και εκείνοι θα ήταν περήφανοι γι’ αυτόν.

Θα σας διηγηθούμε λοιπόν πώς ο Μικρός ‘Εκτορας έμαθε τη ζωή.

Συνδυάζοντας σοφία και χάρη ανεπιτήδευτη, ο Φρανσουά Λελόρ μάς αφηγείται την ιστορία του παιδιού που όλοι υπήρξαμε, φέρνοντάς μας για άλλη μια φορά αντιμέτωπους με τα κεφαλαιώδη μυστήρια και ερωτήματα της ζωής.

Τι κάνεις με τις στενοχώριες σου; Πώς μαθαίνεις να βλέπεις την καλή πλευρά των πραγμάτων; Τι προτιμάς όταν πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα σ’ έναν φίλο κι έναν καλό βαθμό; Πώς μαθαίνεις να συγχωρείς; Τελικά το ψέμα είναι πάντα κακό; Κι η αγάπη τι είναι ακριβώς;

Ένα βιβλίο για όλη την οικογένεια!

Ο μικρός Έκτορας και τα μυστικά της ζωής / Φρανσουά Λελόρ  2η έκδ.  Αθήνα : Πατάκη, 2011

Το φαινόμενο Ρέζους

11 Μαρτίου 2014 Από τη συλλογή μας

ρρρΠοιος είναι άραγε ο Ρέζους; Και γιατί αποτελεί “φαινόμενο”; Είναι χιμπατζής, μπονόμπο ή μακάκους ρέζους; Έχει σχέση με τον παράγοντα ρέζους του αίματος; Με ποιο τρόπο συνδέεται με τον ομηρικό βασιλιά των Θρακών, Ρήσο;

Είναι πολιτικό ζώο ή παραμορφωμένος άνθρωπος; Επαναστάτης ή πειραματόζωο;

Ό,τι κι αν είναι, η ξαφνική εισβολή του σε έναν οίκο ευγηρίας θα ανατρέψει τα δεδομένα εντός και εκτός του ιδρύματος. Οι ηλικιωμένοι, που αποκτούν στενές (έως πολύ στενές) σχέσεις μαζί του, διεκδικούν ξανά το δικαίωμά τους στη ζωή, “γιατί το γέλιο σε κάνει να ξεχνάς το θάνατο”· ξεσπά κοινωνικό σκάνδαλο· ο οίκος ευγηρίας “μεταμορφώνεται σε νέα Τροία”…

Πρόκειται άραγε για την “πραγματική” πραγματικότητα;

Η αποκάλυψη θα είναι απολύτως απροσδόκητη.

Η Ελένα Μαριένσκε, με καυστική πένα, σχολιάζει τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα στη Γαλλία, επιλέγοντας για πρωταγωνιστές της τους “ξεχασμένους” της ζωής.

Το φαινόμενο Ρέζους : μυθιστόρημα / Ελένα Μαριένσκε. Αθήνα : Ελληνικά Γράμματα,2007. 359σ. ; 21εκ.

 

Πού πάμε μπαμπά;

29 Νοεμβρίου 2013 Από τη συλλογή μας

poy

Το “Πού πάμε μπαμπά ” , χάρισε το βραβείο Femina 2008, στον Ζαν-Λουί  Φουρνιέ, και έχει σημειώσει μεγάλη εκδοτική επιτυχία στη Γαλλία – διαβάζοντάς το θα καταλάβετε αμέσως το γιατί…Ως τότε ο συγγραφέας και πατέρας αυτών των δύο παιδιών με βαριά αναπηρία ,ποτέ δεν είχε μιλήσει  για τους γιους του, Ματιέ και Τομά , και βέβαια τολμά ν’αναρωτηθεί -δημόσια πια- το γιατί.”μήπως επειδή ντρεπόμουν”λέει “ή φοβόμουν τον οίκτο των άλλων;”Γλυκόπικρα,με απλή και άμεση γραφή, ο πατέρας συγγραφέας,περιγράφει,χωρίς μελοδραματισμούς, στιγμές από την καθημερινή ζωή τους. Μας  συγκινεί, ευαισθητοποιεί και πετυχαίνει τον απώτερο  στόχο  του: να μη ξεχάσουμε ποτέ τους μικρούς Ματιέ, τους μικρούς Τομά…

Πού πάμε μπαμπά / Ζαν-Λουί Φουρνιέ.  Αθήνα : Μελάνι, 2009. 166σ. ; 18εκ.

zanΟ Ζαν-Λουί Φουρνιέ γεννήθηκε στο Καλαί το 1938. Ο πατέρας του ήταν γιατρός
και η μητέρα του δημοσιογράφος. Χιουμορίστας, παραγωγός για πολλά χρόνια
της τηλεόρασης και πιστός φίλος και συνεργάτης του Πιερ Ντεσπρόζ, εξελίχθηκε
σ’ έναν κωμικό και πολύ γόνιμο συγγραφέα. Το “Πού πάμε, μπαμπά;” του χάρισε
το βραβείο Femina 2008, και έχει σημειώσει μεγάλη εκδοτική επιτυχία στη Γαλλία.
Στα ελληνικά κυκλοφορούν επίσης το “Θα σου μάθω εγώ καλούς τρόπους” και το “Δε σκότωσε ποτέ κανέναν ο μπαμπάς μου”.

Ο μικρός Εκτορας και τα μυστικά της ζωής

Ο Μικρός Έκτορας είναι ένα τυχερό παιδί. Ο μπαμπάς του είναι ψυχίατρος, που σημαίνει ότι έχει μια καλή δουλειά, ενώ παράληλα βρίσκει πάντα χρόνο να παίζει με τον γιο του ποδόσφαιρο τις Κυριακές. Κι η μαμά του, που επίσης δουλεύει σκληρά, του μαγειρεύει συχνά τα αγαπημένα του φαγητά.Ο Μικρός Έκτορας, όμως, δεν είναι πάντα ευχαριστημένος. Η ζωή δεν είναι τόσο εύκολη. Αντίθετα, συχνά του φαίνεται τόσο μπερδεμένη και πολύπλοκη. Πρέπει να τη μάθεις, όπως λέει συχνά ο μπαμπάς του. Και καλύτερα να αρχίσεις νωρίς.

Ο Μικρός Έκτορας είχε προσέξει ότι ο μπαμπάς του έγραφε τις σκέψεις του σ’ ένα μπλοκάκι που είχε πάντα μαζί του. Έτσι σκέφτηκε να γράψει κι αυτός σ’ ένα μπλοκάκι όλα τα μαθήματα της ζωής. Μια μέρα θα το έδειχνε στον μπαμπά και στη μαμά του και εκείνοι θα ήταν περήφανοι γι’ αυτόν.

Εξαιρετικό βιβλίο, τόσο για παιδιά, όσο και για γονείς, εύστοχο, έξυπνο, τρυφερό, γραμμένο με χιούμορ και ευαισθησία, μας διδάσκει ότι “οι στεναχώριες είναι χρήσιμες γιατί μαθαίνεις πώς να στεναχωριέσαι σ’ όλη σου τη ζωή”, ότι “όταν είσαι αθώος, δε σε τιμωρούν αν έχεις δικηγόρο” και ακόμη “τα πολύ θλιβερά πράγματα, αν δεν τα σκέφτεσαι πολύ, αντέχεις καλύτερα”. Διαβάστε το, και δώστε το και στα παιδιά σας. Θα σας δώσει αφορμές για συζήτηση μαζί τους και όχι μόνο… Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Πουλήθηκαν περισσότερα από 3.000.000 αντίτυπα στη Γερμανία.

Ο ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΛΕΛΟΡ γεννήθηκε το 1953. Σπούδασε ιατρική και ψυχολογία και εργάστηκε ως ψυχίατρος και ψυχαναλυτής μέχρι το 1996. Εκείνη την περίοδο του προέκυψαν ερωτήματα ανάλογα με αυτά που απασχολούν τον ήρωα του βιβλίου του, τον Έκτορα. Εγκατέλειψε λοιπόν το επάγγελμά του και άρχισε να αναζητεί τις απαντήσεις ταξιδεύοντας και γράφοντας. Έπειτα από χρόνια διαμονής στην Καλιφόρνια επέλεξε ως τόπο κατοικίας το Παρίσι.

Βιβλία του Φρανσουά Λελόρ μπορείτε να βρείτε στη Βιβλιοθήκη.

 

Page 2 of 3«123»
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας