Search by tag «θρησκεία»

Βρέθηκαν εγγραφές: 38

Π ά σ χ α ε ο ρ τ ώ ν ε ο ρ τ ή

11 Απριλίου 2014 Από τη συλλογή μας

004

Μια  υπέροχη  έκδοση, αφιερωμένη  στο   Πάσχα. Στις   165 σελίδες  του  μπορεί  να  βρει  ο  καθένας   μας  πάρα  πολλές  πληροφορίες  για  την  εορτή  των  εορτών.Ξεκινά  με  το  τον  ημερολογιακό  καθορισμό  του  Πάσχα, συνεχίζει με   το   Θείο  Πάθος  στη   μεταβυζαντινή   ζωγραφική   και  κλείνει  με   το “Χριστός  Ανέστη”.Είναι  ιδιαίτερα  χρήσιμιμη  τόσο  σε  εκπαιδευτικούς  και  γονείς, όσο  και  σε  όσους  ενδιαφέρονται  να εντρυφήσουν   στο  “καινόν”  και  “μυστικόν”  του  Πάσχα.

Πάσχα εορτών εορτή : ημερολογιακός καθορισμός, το Θείον πάθος, Χριστός Ανέστη. Αθήνα : Η Καθημερινή, 2002  .166σ. : εικ. ; 30εκ.

Η ιστορία του Χριστού

5 Απριλίου 2014 Από τη συλλογή μας

χρι

Η “Ιστορία του Χριστού” του Τζ. Παπίνι αγαπήθηκε από το αναγνωστικό  Κοινό. Οι επανειλημμένες εκδόσεις της φανερώνουν ότι είναι ένα βιβλίο που ελκύει εδώ στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει και παντού αλλού της οικουμένης, τις ψυχές. Το φαινόμενο έχει την εξήγησή του και στη χώρα μας. Ο συγγραφέας είναι ευρύτατα γνωστός σαν ένας από τους μεγάλους της συγχρόνου παγκοσμίου Λογοτεχνίας. Όσα από τα έργα του, αποδομένα στη γλώσσα μας, κυκλοφόρησαν ως τώρα διαβάζονται από πολλούς.

Η ιστορία του Χριστού / Τζιοβάννι Παπίνι .Αθήναι : Δαρέμας Σ., [1965 ή 1966]  405σ. ; 25εκ.
παπινιΤζιοβάνι Παπίνι (1881-1956): Ιταλός κριτικός της λογοτεχνίας, φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία από άθεο πατέρα. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας και ιατρικής στις αντίστοιχες σχολές του Ινστιτούτου Ανωτάτων Σπουδών Φλωρεντίας, αλλά ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη δημοσιογραφία, τη λογοτεχνία και τη συγγραφή. Έγραψε δεκάδες μελέτες και άρθρα και πάνω από 60 βιβλία! Ενώ αρχικά ήταν σοσιαλιστής επαναστάτης, βαθμιαία έγινε πιστός χριστιανός, με πρωτοποριακό νου και οξεία κρίση στα θεολογικά θέματα. Σπουδαία έργα του είναι τα “Γράμματα στην Ανθρωπότητα” (1953), “Αυγουστίνος”, “ο Διάβολος” κ.ά. Ασφαλώς το σπουδαιότερο που τον καθιέρωσε είναι “Η Ιστορία του Χριστού”. Για το βιβλίο αυτό ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος έγραψε ότι “ο Παπίνι ανήκει στα ευγενέστερα πνεύματα του αιώνα μας που έγραψε έναν απ’ τους καλύτερους βίους του Ιησού Χριστού”.

Από τα πάθη στα νοήματα των πραγμάτων

22 Μαρτίου 2014 Από τη συλλογή μας

παθι

καρΟ π. Μιχαήλ Καρδαμάκης (1932-2008) κατάγεται από την Κρήτη. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Graz της Αυστρίας. Αναγορεύτηκε Διδάκτωρ της Θεολογίας στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αφιέρωσε τη ζωή του στην οργάνωση και αναβάθμιση της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης στη χώρα μας. Ως πρεσβύτερος υπηρέτησε στην Κρήτη, στο Graz, στην Κατερίνη, στη Λαμία και στην Αθήνα. Ανήκει στη χορεία των σπουδαίων σύγχρονων ορθόδοξων θεολόγων και χαρακτηρίζεται ως ο θεολόγος της ελευθερίας, της άσκησης και της ομορφιάς. Το βαθυστόχαστο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει περί τα είκοσι βιβλία.

Από τα πάθη στα νοήματα των πραγμάτων / Μιχαήλ Σ. Καρδαμάκης .Αθήνα : Αρμός, 1998 .124σ. ; 21εκ.

Κεφάλαια Κατανυκτικά

15 Μαρτίου 2014 Από τη συλλογή μας

κατα

Η περίοδος της Μ. Σαρακοστής αποτελεί μια επίκαιρη πραγματικότητα που δυστυχώς για τους περισσοτέρους από εμάς τίθεται επιπόλαια σε δεύτερη μοίρα. Ένα βιβλίο που έρχεται να αναταράξει αυτή μας τη βολή ενώπιον των συγκλονιστικών μηνυμάτων αυτής της περιόδου είναι και τα κεφάλαια Κατανυκτικά του π. Μιχαήλ Καρδαμάκη. Ομολογώ πως ο δεύτερος τόμος που ακολούθησε δεν μου έκανε την ίδια εντύπωση όπως ο πρώτος.

Στον συγκεκριμένο τόμο επιτυγχάνεται ζεύξη του λειτουργικού και πατερικού λόγου, που αφορά την προετοιμασία για το Πάσχα. Πρόκειται για κείμενα – σχόλια που ζητούν να ανακαλύψουν εκ νέου την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, με αποκορύφωμα τη Μεγάλη Εβδομάδα πέρα από τις εικόνες της καλούμενης «θρησκευτικής ζωής», πέρα από την αδυναμία και τον περιορισμό των θρησκευτικών συναισθημάτων ή συγκινήσεων.

Ο π. Μιχαήλ Καρδαμάκης επιχειρεί με ιδιαίτερη τέχνη να μας φανερώσει την Μεγάλη Τεσσαρακοστή και την Μεγάλη Εβδομάδα ως τον ευλογημένο καιρό για την συνειδητοποίηση κυρίως του φοβερού μυστηρίου της πίστεως, στη συνάντηση μας με τον σταυρωθέντα και αναστάντα Κύριο. Μιλά ευρηματικά για το νόημα της κάθε μέρας της Μ. Εβδομάδας με ουσιαστικό και μεστό νοημάτων τρόπο, αξιοποιώντας πληθώρα πατερικών πηγών και δημιουργικών προβληματισμών.

Είναι για τον καθένα μας, τούτο το βιβλίο, μια εξαιρετική ευκαιρία να μυηθούμε στο πνεύμα των ημερών πέρα από τους τύπους και την επιφάνεια δωρίζοντας στον εαυτό μας μια σφαιρική και σε βάθος θεώρηση της ορθόδοξης εμπειρίας, με βιωματικές αναφορές, στην πατερική μαρτυρία και το ήθος της Ορθοδοξίας ικανή να ανατρέψει τις ψεύτικες βεβαιότητες και τα ανόητα στεγανά των όποιων ανασφάλειών μας.

Κεφάλαια κατανυκτικά / Μιχαήλ Καρδαμάκη .Αθήνα : [χ.ε.], 1995 . 210σ. ; 22εκ.

Μεγάλη Τεσσαρακοστή – συνάντηση Θεού και ανθρώπου

8 Μαρτίου 2014 Από τη συλλογή μας

MEGASLHTESSARAKOSTH-XENIAS

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή για τους Ορθόδοξους χριστιανούς είναι μια πνευματική πορεία οντολογικής κοινωνίας με το Θεό, μια πορεία επιστροφής προς τον Παράδεισο, όχι βέβαια πως όλη η ζωή του Ορθοδόξου χριστιανού δεν είναι μια τέτοια πορεία, αλλά ιδιαίτερα τονίζονται από την Αγία μας Εκκλησία κατ’ αυτήν την περίοδο τα στοιχεία εκείνα της ανθρώπινης υπάρξεως, τα οποία καθιστούν δυνατή αυτήν την κοινωνία. Τα στοιχεία αυτά δεν είναι άλλα από την μετάνοια, την ταπείνωση, την αυτομεμψία, τον αυτοέλεγχο, τη συγγνώμη, την εγκράτεια, την άσκηση, την αγάπη, την επιστροφή τελικά στον Τριαδικό Θεό, που η κοινωνία μαζί Του συνιστά τον όντως Παράδεισο!

Ο Παράδεισος είναι –θα τολμούσαμε να πούμε- το κεκτημένο δικαίωμά μας. Για μας δημιουργήθηκε από τον Θεό, τόσο ως Εδέμ της Παλαιάς Διαθήκης, όσο και ως αιωνιότητα κοινωνίας. Δεν έχει σημασία αν εμείς, από δική μας υπαιτιότητα, βρεθήκαμε εκτός της Εδέμ και συνεχίζοντας την αποτυχημένη πορεία μας τείνουμε διαρκώς να βρεθούμε εκτός της αιωνιότητας. Σημασία έχει ότι το Πάθος του Κυρίου μας, η Ταφή και η Ανάστασή Του είναι η αποκατάσταση της κοινωνίας μας μαζί Του, η θεραπεία της ανυπακοής μας, η πρόσκλησή Του προς εμάς και η φανέρωση της δυνατότητας της επανόδου μας στον Παράδεισο!

Για τον λόγο αυτό η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια νέα πορεία προς την Εδέμ, μια πορεία προς την αποκατάστασή μας, μια πορεία επανεύρεσης του «καθ’ ομοίωσιν» και ταυτόχρονα μια πορεία απαμαυρώσεως του «κατ’ εικόνα». Γιατί η φυσική μας κατάσταση είναι η κοινωνία με τον Θεό. η αμαρτία, η πτώση και η αμαύρωση είναι «παρά φύσιν» κατάσταση για τον άνθρωπο.

Πόσο όμορφα η Αγία μας Εκκλησία περιγράφει την κατάσταση αυτή μέσα από τα λειτουργικά της κείμενα, ιδίως μέσα από το Τριώδιο, το βιβλίο της περιόδου αυτής:

«Εξεβλήθη Αδάμ του Παραδείσου, δια της βρώσεως. διό και καθεζόμενος απέναντι τούτου, ωδύρετο, ολολύζων, ελεεινή τη φωνή, και έλεγεν. Οίμοι, τι πέπονθα ο τάλας εγώ! μίαν εντολήν παρέβην την του Δεσπότου, και των αγαθών παντοίων εστέρημαι. Παράδεισε αγιώτατε, ο δι’ εμε πεφυτευμένος, και δια την Εύαν κεκλεισμένος, ικέτευε τω σε ποιήσαντι, καμέ πλάσαντι, όπως των σων ανθέων πλησθήσωμαι. Διο και προς αυτόν ο Σωτήρ. Το εμόν πλάσμα ου θέλω απολέσθαι, αλλά βούλομαι τούτο σώζεσθαι, και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν. ότι τον ερχόμενον προς με , ου μη εκβάλλω έξω» (Δοξαστικό Αποστίχων του Εσπερινού της Κυριακής της Τυρινής).

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι ο ερχομός του Χριστού στη ζωή μας και πάλι. Ο Κύριος δεν θέλει να απολεσθεί κανένας από μας και θυσιάζεται για τον καθέναν από μας. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι ταυτόχρονα η μεγάλη συνάντηση Θεού και ανθρώπου, πορεύεται ο Χριστός προς τον πιστό, πορεύεται κι ο πιστός προς τον Χριστό! Εκείνος θυσιάζει τη ζωή του σταυρούμενος, ο άνθρωπος θυσιάζει τον παλαιό εαυτό του σταυρώνοντάς τον! Οικεία τη βουλήσει ο Υιός του Θεού προσφέρεται, οικεία τη βουλήσει καλείται ο άνθρωπος να προσφέρει το θέλημά του, την ζωή του, το είναι του, εν αγάπη!

Πορεία λοιπόν προς τον Παράδεισο η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, πορεία επιστροφής στον Θεό. Κι αυτή η πορεία δεν είναι μόνο του παρελθόντος, αλλά και του παρόντος και του μέλλοντος. Είναι πορεία νυν και αεί προς τον Θεό, πορεία αδιάκοπος. Ακόμα και στο σήμερα που η έννοια του Παραδείσου αντιμετωπίζεται κατά ποικίλους, αλλά και εκτρεπομένους από την εκκλησιαστική αντίληψη των πραγμάτων τρόπους, η πορεία αυτή είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία για τον άνθρωπο, διότι ακριβώς είναι η πορεία της σωτηρίας. Και τελικά η σωτηρία είναι το ζητούμενο για τον καθέναν μας, «πάντοτε, νυν και αεί»!

Μεγάλη Τεσσαρακοστή : συνάντηση Θεού και ανθρώπου / Αρχιμανδρίτου Νεκταρίου.Αθήνα : Εκδόσεις Ιεράς Μονής Ανω Ξενιάς, 1999 .191σ. : εικ. ; 21εκ. 

 ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

Μεγάλη Σαρακοστή – πορεία προς το Πάσχα

3 Μαρτίου 2014 Από τη συλλογή μας

πασχα

… Στην αρχαία Εκκλησία ο βασικός σκοπός της Σαρακοστής ήταν να προετοιμαστούν οι “Κατηχούμενοι” για το Βάπτισμα που εκείνο τον καιρό γινόταν στη διάρκεια της αναστάσιμης Θ. Λειτουργίας. Αλλά ακόμα και σήμερα που η Εκκλησία δε βαφτίζει πια σε μεγάλη ηλικία και ο θεσμός της κατήχησης δεν υπάρχει πια, το βασικό νόημα της Σαρακοστής παραμένει το ίδιο. Γιατί, αν και είμαστε βαφτισμένοι, εκείνο που συνεχώς χάνουμε και προδίνουμε είναι ακριβώς αυτό που λάβαμε από το Βάπτισμα. Έτσι το Πάσχα για μας είναι η επιστροφή στο Βάπτισμά μας και επομένως η Σαρακοστή η προετοιμασία μας γι’ αυτή την επιστροφή· η αργή αλλά επίμονη προσπάθεια να πραγματοποιήσουμε τελικά τη δική μας “διάβαση”, το “Πάσχα” μας στη νέα εν Χριστώ ζωή…

Μεγάλη Σαρακοστή : πορεία προς το Πάσχα / Alexander Schmemann .6η εκδ . Αθήνα : Ακρίτας, 1995

αλεΟ μακαριστός π. Αλέξανδρος Σμέμαν γεννήθηκε το 1921 στην Εσθονία. Η Ρωσική επανάσταση αναγκάζει την οικογένειά του λίγα χρόνια μετά να εγκαταλείψει τη Ρωσία και να εγκατασταθεί στο Παρίσι όπου ο Αλέξανδρος έζησε τα νεανικά του χρόνια, έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του και αργότερα στα δύσκολα χρόνια του πολέμου (1940-45) πραγματοποίησε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι. Ειδικεύται στην εκκλησιαστική ιστορία. Στην συνέχεια διδάσκει ο ίδιος στον Άγιο Σέργιο, εκκλησιαστική ιστορία, νυμφεύεται την ρωσικής καταγωγής, Τζουλιάνα Οσόγκουιν (το 1943) και χειροτονείται ιερέας (το 1946). Στον Άγιο Σέργιο συνεχίζει να διδάσκει μέχρι την αναχώρηση της οικογένειάς του για την Αμερική το 1951. Το 1959 αποκτά τον τίτλο του διδάκτορα από το πανεπιστήμιο του Αγίου Σεργίου. Από το 1963 μέχρι και το θάνατό του το 1983, αναλαμβάνει επίσημα τη θέση του Κοσμήτορα στον Άγιο Βλαδίμηρο. Σημαντικό σταθμό στους αγώνες του για το πρόβλημα της διασποράς, απετέλεσε η ίδρυση της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής (O.C.A.) το 1970.

Page 4 of 7« First...«23456»...Last »
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας