Search by tag «ελληνικό διήγημα»

Βρέθηκαν εγγραφές: 2

Ο δάσκαλος αγαπούσε το βωβό σινεμά

b197667

 

 

Ποιος πρωταγωνιστεί στις πενήντα μικρές ιστορίες του βιβλίου; Ο δάσκαλος που τις είδε και τις έζησε στην κανονική ζωή ή οι μαθητές του που καλούνται να τις φανταστούν και να τις παίξουν με το σώμα και την ψυχή τους; Η βασική αρχή της διδασκαλίας του ήταν “παίξ’ το για να το μάθεις, ζωντάνεψέ το”. Παρά την πολύχρονη εμπειρία του όμως, παρά τα καλά αποτελέσματα της διδασκαλίας του, είχε πάντα τις αμφιβολίες του. “Πόσο διδάσκεται η τέχνη και με ποιο τρόπο; Μήπως είναι η μέθοδός μου μια προσωπική εμμονή, ένα παιχνίδι ιδιοτελούς αυτοεπιβεβαίωσης; Μήπως κάποιοι τουλάχιστον από τους μαθητές μου θα τα κατάφερναν καλύτερα με άλλη μέθοδο, άλλους δασκάλους, πορευόμενοι σε άλλους δρόμους διδασκαλίας που εγώ αγνοώ;”

Καθώς περνούσε με το μικρό αυτοκινητάκι του από την πήχτρα της Πανεπιστημίου για να πάει στη σχολή, γνώριζε πως έπρεπε να ξεχάσει τις αμφιβολίες του, για να μπορέσει να μπει στην τάξη και να διδάξει. Γι’ αυτό, όταν έφτανε στην Ομόνοια φώναζε δυνατά “διδάσκω σημαίνει παίρνω την ευθύνη”.

 

Ο δάσκαλος που αγαπούσε το βωβό σινεμά / Λάκης Παπαστάθης.Αθήνα : Πόλις, 2014.153σ. ; 21εκ.  

Στρατιά σ΄ αγαπώ

4 Οκτωβρίου 2013 Από τη συλλογή μας

9789601905099Η “Στρατιά “Σ’αγαπώ””, όπως αποκαλούσαν οι Άγγλοι τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα (1941-1943), ζωντανεύει περιστατικά μεταξύ των Ιταλών στρατιωτών και των Ελλήνων που αντιμετωπίζουν καθημερινά τη σκληρότητα του πολέμου και αγωνίζονται να επιβιώσουν με κάθε μέσο· επεισόδια με τις πόρνες που ακολουθούν τα στρατεύματα· σκηνές με τις γυναίκες που πουλούν το κορμί τους για ένα κομμάτι ψωμί, λίγο σαπούνι, ή για να σώσουν συζύγους και αδέλφια.
Ιστορίες περί έρωτος, που συνθέτουν εντέλει μια μεγάλη τοιχογραφία. Αλλά και περί αγάπης, φιλίας, προδοσίας. Οι ήρωες είναι όλοι νέοι και ωραίοι. Διψάνε για ζωή κι έχουν επιθυμίες. Είναι όμως στρατιώτες. Ο Μουσολίνι τους έχει στείλει στην Ελλάδα για να συντρίψουν τον ελληνικό λαό. Και εκείνοι προσπαθώντας να ξεγελάσουν τον βραδύρρευστο χρόνο, την εξάντληση και το φόβο τους στην αγκαλιά των Ελληνίδων, πλανεύονται από την εξαίσια ομορφιά του ελληνικού τοπίου.
Ο Ρέντζο Μπιαζιόν -που συμμετείχε στην ιταλική εκστρατεία εναντίον της Ελλάδας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και υπηρέτησε στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη και στη Ρόδο-, για να ξορκίσει τους εφιάλτες του πολέμου έγραψε το μοναδικό λογοτεχνικό έργο του, “Στρατιά “Σ’ αγαπώ””.
Το βιβλίο λατρεύτηκε στην Ιταλία, μεταφράστηκε σε πολλές χώρες και ενέπνευσε την ταινία “Mediterraneo”, που βραβεύτηκε με το Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας το 1992.
Η έκδοση συνοδεύεται από την εισαγωγή του Ιταλού στοχαστή Ορέστε ντελ Μπουόνο, καθώς και από Παράρτημα με κριτικά σχόλια για το έργο του Ρέντζο Μπιαζιόν.
“Ένα αδιαμφισβήτητο αριστούργημα.” – Patrick Κ?chichian, Le Monde, 28.02.2008

Στρατιά σ’αγαπώ : διηγήματα / Ρέντζο Μπιαζόν. Αθήνα : Ελληνικά Γράμματα, 2009.374σ. ; 21εκ.

O Renzo Biasion (Τρεβίζο, 1914 – Φλωρεντία, 1997) ήταν διάσημος ζωγράφος, χαράκτης και συγγραφέας. Αρθρογραφούσε στις πολιτιστικές στήλες πολλών εβδομαδιαίων και ημερισίων εφημερίδων και περιοδικών, ενώ επί πολλά χρόνια υπήρξε υπεύθυνος ύλης για την καλλιτεχνική στήλη της εβδομαδιαίας εφημερίδας “Oggi”. Ο Biasion υπήρξε Aκαδημαϊκός της Σχολής Καλών Τεχνών, διδάσκοντας Σχέδιο, ενώ κατά τη διάρκεια της καριέρας του τιμήθηκε με πάρα πολλά βραβεία. Ανάμεσα στις σημαντικότερες τιμητικές διακρίσεις που του απονεμήθηκαν, μπορούμε να ξεχωρίσουμε το Χρυσό Μετάλλιο του Προέδρου της Δημοκρατίας, με το οποίο το Κράτος τίμησε τον Biasion ως ευεργέτη, για το σύνολο της προσφοράς του στις Τέχνες, τον Πολιτισμό και τα Γράμματα. Σήμερα, τα έργα του Renzo Biasion εκτίθενται στις μεγαλύτερες γκαλερί, τόσο στην Ιταλία όσο και παγκοσμίως. Επιπλέον, μια πλούσια συλλογή χαρακτικών έργων του αποκτήθηκε πρόσφατα από το Μουσείο Χαρακτικής του Δήμου της Φλωρεντίας. Πολυάριθμα είναι τα δοκίμια και οι μελέτες που έχουν γραφτεί για το έργο του. Οι κυριότεροι απ’ όσους έχουν εντρυφήσει στο έργο του είναι οι: Paolo Barbaro, Fortunato Bellonzi, Luciano Budigna, Raffaele Carrieri, Emilio Contini, Corrado Corazza, Carlo Fruttero και Franco Lucentini, Sebastiano Grasso, Claudio Marabini, Salvatore Maugeri, Luigi Menegazzi, Armando Nocentini, Guido Perocco, Mario Pomilio, Giuliano Serafini, Sergio Solmi, Ottorino Stefani, Giorgio Trentin, Orio Vergani και Marcelo Venturoli. Δύο από τα πιο γνωστά του διηγήματα είναι το “Tempi Bruciati” (Μιλάνο, 1948) και “Sagapo” (Τορίνο, 1954).

2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας