Search by tag «προσωπικές αφηγήσεις»

Βρέθηκαν εγγραφές: 6

Η ζωή αύριο, η ζωή χτες

5 Μαρτίου 2020 Από τη συλλογή μας

Αμπχαζία, 1992. Η εννιάχρονη Σοφία αναγκάζεται να περάσει το καλοκαίρι μακριά από τη μητέρα της, στο σπίτι της μεγαλύτερης αδερφής της στο βουνό Πετρόβκα. Αντί για καλοκαιρινές διακοπές όμως, η διαμονή της στο βουνό εξελίσσεται σε ζωντανό εφιάλτη: ξεσπά πόλεμος με τη Γεωργία, και η Σοφία χάνει τα ίχνη της μητέρας της.Ο τρόμος και η αγωνία του θανάτου, κάτω από έναν ουρανό απ’ όπου οι βόμβες πέφτουν βροχή, μα πάνω απ’ όλα η επιθυμία της Σοφίας να ξανασμίξει με τη μητέρα της γίνονται η καινούργια της καθημερινότητα, που μοιάζει να μην έχει τέλος. Ο πόλεμος, εκτός από τη μητρική αγκαλιά, της στερεί την ξενοιασιά, το γέλιο, τους φίλους. Κι όμως, παρ’ όλη τη σκληρή πραγματικότητα, η ελπίδα και η λαχτάρα για ζωή την ατσαλώνουν σε όλη την πορεία της από τη φλεγόμενη Αμπχαζία ως την Ελλάδα, τη νέα της πατρίδα.Μια συγκλονιστική μαρτυρία της ηθοποιού Σοφίας Αλεξανιάν για τη σκληρότητα του πολέμου που έζησε, για τη διάσωση των ομογενών της Αμπχαζίας και για το όνειρό της να μορφωθεί.Ο τρόμος και η αγωνία του θανάτου, κάτω από έναν ουρανό απ’ όπου οι βόμβες πέφτουν βροχή, μα πάνω απ’ όλα η επιθυμία της Σοφίας να ξανασμίξει με τη μητέρα της γίνονται η καινούργια της καθημερινότητα, που μοιάζει να μην έχει τέλος.

Η ζωή αύριο, η ζωή χτες : μυθιστόρημα / Σοφία Αλεξανιάν.Αθήνα : Κέδρος, 2018.339σ. ; 21εκ.

Καλά και σήμερα : το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος

4 Φεβρουαρίου 2020 Από τη συλλογή μας

Ένα ημερολόγιο που καταγράφει εν θερμώ όσα έζησα, όσα έμαθα, όσα σκέφτηκα, όσα φοβήθηκα και όσα έλπισα τους μήνες που πάλεψα με την αρρώστια.Διαγνώστηκα με καρκίνο του μαστού στις 22 Σεπτεμβρίου του 2014. Έκανα μαστεκτομή την 1η Οκτωβρίου και άρχισα χημειοθεραπεία στις 29 του ίδιου μήνα. Αυτό είναι το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος.Μέχρι να νοσήσω, είχα την αλαζονεία του υγιούς. Δεν πίστευα ότι μπορούσε να μου συμβεί. Είχα φίλες που νόσησαν. Νόμιζα ότι καταλάβαινα τι πέρασαν. Δεν είχα ιδέα.Άρχισα να γράφω αυτό το βιβλίο από την πρώτη μέρα που έσκασε η βόμβα. Ήταν το φάρμακο και η θεραπεία μου. Αν κάτι μου έμαθε η αρρώστια (και μου έμαθε πολλά), είναι ότι η καθεμία από μας είναι η ατομική της περίπτωση. Το σώμα βιώνει την ασθένεια και τη θεραπεία με τον δικό του τρόπο.”Δεν υπάρχουν ασθένειες, υπάρχουν ασθενείς” είχε πει ο αρχαίος ημών Ιπποκράτης. Πέρασαν αιώνες, για να καταλήξουμε, ξανά, σ’ αυτήν την τόσο βαθιά -και τόσο αυτονόητη- φράση.

Καλά και σήμερα : το χρονικό του καρκίνου στο δικό μου στήθος / Σοφία Νικολαΐδου.Αθήνα : Μεταίχμιο, 2015.339σ. ; 20εκ.

Φυλακισμένος πράκτορας : πώς η CIA με δίδαξε να επιβιώνω στη φυλακή

30 Ιουνίου 2019 Από τη συλλογή μας

Στις 28 Φεβρουαρίου 2013, ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας της CIA Τζον Κυριάκου άρχισε να εκτίει ποινή φυλάκισης τριάντα μηνών. Το έγκλημά του: είχε καταγγείλει δημόσια τη χρήση βασανιστηρίων από τη CIA σε κρατουμένους μέλη της Αλ Κάιντα, παραβιάζοντας τον νόμο σχετικά με την προστασία της ταυτότητας των υπαλλήλων των μυστικών υπηρεσιών.Ο “Φυλακισμένος πράκτορας” περιέχει τα απομνημονεύματα του Κυριάκου από τους είκοσι τρεις μήνες που παρέμεινε στη φυλακή. Χρησιμοποιώντας είκοσι βασικές δεξιότητες που διδάχθηκε στην επιχειρησιακή του εκπαίδευση από τη CIA, κατάφερε να παραμείνει ασφαλής και στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας της φυλακής. Το βιβλίο είναι ταυτόχρονα μια καυστική περιγραφή της καθημερινής ζωής στη φυλακή και ένας άλλοτε διασκεδαστικός και άλλοτε σπαρακτικός σχολιασμός του αμερικανικού σωφρονιστικού συστήματος.

 

Φυλακισμένος πράκτορας : πώς η CIA με δίδαξε να επιβιώνω στη φυλακή / Τζον Κυριάκου / μετάφραση Μάνος Τζιρίτας.Αθήνα : Πατάκης, 2018.403σ. ; 21εκ.

Block 25 : μαρτυρία ομηρίας

13 Δεκεμβρίου 2017 Από τη συλλογή μας

Τον Μάρτιο του 1998 οι Έλληνες Εβραίοι Καρολίνα Ναχμούλη-Γαβριηλίδου (1919-2008) και ο σύζυγός της, Γαβριήλ (Μπίλλης) Γαβριηλίδης (1917-2008), κάτοικοι Αθηνών, δίνουν μπροστά στον φακό της βιντεοκάμερας δύο ξεχωριστές μεταξύ τους συνεντεύξεις, απαντώντας σε συγκεκριμένες ερωτήσεις που τους απευθύνει η εντεταλμένη για τη διεξαγωγή της συνέντευξης, Ελληνίδα ομόθρησκή τους, Παυλίνα Ματαθία. Ο συνολικός χρόνος της μαγνητοσκοπημένης συνομιλίας εκτείνεται στις τρεις περίπου ώρες για την Καρολίνα Γαβριηλίδου, από τις ελάχιστες γυναίκες ομήρους που επέζησαν των στρατοπέδων Άουσβιτς-Μπιρκενάου και Μπέργκεν-Μπέλζεν, και στη μιάμιση ώρα για τον εαμικών καταβολών Γαβριήλ Γαβριηλίδη, αιχμάλωτο των Άγγλων στη Μέση Ανατολή κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής.

 

Block 25 : μαρτυρία ομηρίας / Καρολίνα Ναχμούλη-Γαβριηλίδου. Αθήνα : Γαβριηλίδης, 2016. 159σ. : εικ. ; 21εκ.

Ιστανμπούλ : πόλη και αναμνήσεις

29 Σεπτεμβρίου 2013 Από τη συλλογή μας

9604104047 Ο γνωστός μας Τούρκος συγγραφέας, Ορχάν Παμούκ τιμημένος με Νόμπελ λογοτεχνίας (2006), αναγνωρίζεται σήμερα ως μια κορυφαία μορφή των Τουρκικών γραμμάτων. Τα μυθιστορήματά του έχουν μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου.

“Η μοίρα της Ιστανμπούλ είναι και δική μου μοίρα, είμαι αφοσιωμένος στην πόλη επειδή σε αυτήν οφείλω αυτό που είμαι”, εξομολογείται ο Ορχάν Παμούκ σ’ αυτό το γοητευτικό βιβλίο που διαβάζεται σαν δοκίμιο, προσωπικό ημερολόγιο, ιστορία, οδηγός πόλης και μυθιστόρημα μαζί. Ο σημαντικότερος σύγχρονος Τούρκος συγγραφέας μάς παρασέρνει σ’ ένα συναισθηματικό ταξίδι στην πόλη όπου ζει εδώ και πενήντα χρόνια και μέσα από τις αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας συνθέτει το προσωπικό του πορτρέτο της Κωνσταντινούπολης.
Μέσα από τα μάτια του ανακαλύπτουμε τα σοκάκια της Πόλης, τις λιθόστρωτες λεωφόρους της, τα ξύλινα αρχοντικά της, το τέλος ενός πολιτισμού αλλά και τη γέννηση ενός καινούργιου. Παρακολουθούμε τη ζωή του συγγραφέα και τη διαμόρφωση του ψυχικού του κόσμου από τη στιγμή που αισθάνθηκε τον εαυτό του.
“Αυτές οι φωτογραφίες με κάνουν να νιώθω σαν μεθυσμένος από τις αναμνήσεις”, λέει ο Παμούκ για τις εικόνες του βιβλίου, πολλές από τις οποίες προέρχονται από το οικογενειακό του αρχείο είτε τις έχει τραβήξει ο ίδιος (όπως στο κεφάλαιο 28, στις σελίδες 431-436, καθώς και στο οπισθόφυλλο). Επιπλέον, η Ιστανμπούλ εικονογραφείται με πλήθος καρτποστάλ, σχέδια, γκραβούρες και πίνακες.

Ιστανμπούλ : Πόλη και αναμνήσεις / Ορχάν Παμούκ.Αθήνα : Ωκεανίδα, 2005,589σ. ; 21εκ.

12258Ο Ορχάν Παμούκ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1952. Σπούδασε αρχιτεκτονική και δημοσιογραφία, πολύ γρήγορα όμως αφιερώθηκε στη λογοτεχνία. Το 1978 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα “Cevdet Bey ve Ogullari” (“Τζεβντέτ Μπέης και Υιοί”), ένα ογκώδες έργο εξακοσίων είκοσι σελίδων, στο οποίο αφηγείται, μέσα από την ιστορία τριών γενεών μιας οικογένειας τούρκων εμπόρων, τη δημιουργία της τουρκικής αστικής τάξης και έμμεσα της σύγχρονης Τουρκίας (κίνημα των Νεοτούρκων 1908 – στρατιωτικό πραξικόπημα 1971). Το μυθιστόρημα αυτό βραβεύτηκε το 1979 στο διαγωνισμό μυθιστορήματος των εκδόσεων Μιλλιέτ. Εκδόθηκε το 1982 και την επόμενη χρονιά πήρε το βραβείο μυθιστορήματος Ορχάν Κεμάλ. Ακολούθησαν το 1983 το “Sessiz Ev” (“Το σπίτι της σιωπής”), το 1985, το “Beyaz Kale” (“Λευκό κάστρο”) και το 1990 το “Kara Kitap” (“Μαύρο βιβλίο”). Στα έργα αυτά ο συγγραφέας δίνει εικόνες μιας κοινωνίας που προσπαθεί να βρει το πρόσωπό της ακροβατώντας στο γεωγραφικό και πολιτιστικό όριο δύο κόσμων. Έχει τιμηθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία στη χώρα του και τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες. Το 2005, και ενώ αντιμετώπιζε προβλήματα στη χώρα του εξαιτίας του ό,τι αναφέρθηκε δημόσια στη γενοκτονία των Αρμενίων, τιμήθηκε με το βραβείο Ειρήνης των Γερμανών βιβλιοπωλών στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φραγκφούρτης. Το 2006 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας, καθώς “αναζητώντας τη μελαγχολική ψυχή της γενέθλιας πόλης του, ανακάλυψε καινούργια σύμβολα για τη σύγκρουση και τη συνύφανση των πολιτισμών”.

ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ…

24 Φεβρουαρίου 2011 Από τη συλλογή μας

Στο νέο βιβλίο της Τουρκάλας Κελέκ Νετζλά με τίτλο “Γλυκόπικρη πατρίδα “, από τις εκδόσεις “Γράμματα”, η συγγραφέας μας λέει…
“Η λέξη γλυκόπικρη ταιριάζει απόλυτα στη σχέση που έχω με την πατρίδα μου. Στην Τουρκία υπάρχουν πολλά που εξακολουθούν να είναι πολύ δικά μου -τα ποιήματα του Ορχάν Βελί, τα μυθιστορήματα της Χαλιντέ Εντίπ και του Ορχάν Παμούκ, ο πειρασμός των φαγητών, τα νοσταλγικά τραγούδια της Κωνσταντινούπολης και το λαμπύρισμα του Βοσπόρου. Είναι όμως πολύ περισσότερα αυτά που με πικραίνουν και με εξοργίζουν: τα κορίτσια και οι γυναίκες στο Ντιγιάρμπακιρ και στη Μαλάτια, που αγνοούν τα δικαιώματά τους και εγκαταλείπονται στη μοίρα τους από τους πολιτικούς· η εχθρική στάση του μουσουλμανικού περίγυρου, που υποχρεώνει τις μικρές χριστιανικές κοινότητες να ζουν απομονωμένες, πίσω από ψηλούς μαντρότοιχους· η ευκολία με την οποία σχεδιάζονται και εκτελούνται από τους συμπατριώτες μου τα “εγκλήματα τιμής”· η αδιαφορία για όλα όσα μαρτυρούν ένα παρελθόν που υπήρχε πριν ακόμη καταλάβουν την εξουσία οι Οθωμανοί· η απόλυτη σιωπή για τα χρόνια όπου οι Τούρκοι κυνηγούσαν, εκτόπιζαν και δολοφονούσαν Αρμένιους και Έλληνες”….

[tags] Βέροια, Βιβλιοθήκη Βέροια, Τούρκικη λογοτεχνία, Necla Kelek, προσωπικές αφηγήσεις, Τούρκικη  ιστορία, Μουσουλμάνοι[/tags]

2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας