Search by tag «γονείς και παιδιά»

Βρέθηκαν εγγραφές: 53

Νηπιακή παιδική σεξουαλικότητα – όλα όσα αναρωτιόμαστε

24 Απριλίου 2014 Από τη συλλογή μας

πεδΣήμερα θα ήταν αφελές να σκεφτούμε ότι η συζήτηση για την σεξουαλικότητα των παιδιών θα μπορούσε να αποφευχθεί. Η τηλεόραση, οι ταινίες, η διαφήμιση, τα περιοδικά και το διαδίκτυο παρουσιάζουν με τον πιο περιγραφικό και ξεκάθαρο τρόπο όλες τις παραλλαγές πάνω στο θέμα, και είναι σχεδόν αδύνατο να μην εκτεθούν τα παιδιά σε εικόνες, υποδείξεις και πληροφορίες που εξάπτουν την περιέργειά τους.Οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι η παιδική σεξουαλικότητα δεν πρέπει να συγχέεται με την γενετήσια ορμή. Τι εννοούμε λοιπόν όταν μιλάμε για σεξουαλικότητα αναφερόμενοι στα παιδιά; Τι σχέση έχει η χαρούμενη και συγκεχυμένη αναζήτηση της απόλαυσης, μέσα από τα χάδια, το πιπίλισμα, την όσφρηση, με την απόλαυση των αισθήσεων όπως την εννοούν οι ενήλικες;Αυτό το βιβλίο δείχνει το δρόμο για να κατευθύνουμε τα παιδιά προς μια ολοκληρωμένη και γαλήνια σεξουαλικότητα που θα λαμβάνει υπόψη της το γεγονός ότι η σεξουαλικότητα έχει τις ρίζες της στα συναισθήματα και στις συγκινήσεις…

Νηπιακή και παιδική σεξουαλικότητα : όλα όσα αναρωτιόμαστε / Nessia Laniado.Αθήνα : Lector, 2006.123σ. ; 23εκ.

Κοιμήσου, αγγελούδι μου… γιατί μ’ έσκασες! Δεν αντέχω άλλο…

8 Απριλίου 2014 Από τη συλλογή μας

agg

 Θα την αγαπήσετε κι εσείς όπως και τόσα άλλα άτομα  που ασχολούνται με παιδιά.Το βιβλίο της δρ Πρέκοπ είναι από τα καλύτερα στο είδος του.Μήπως  και στη δική σας όπως και σε πολλές οικογένειες οι νύχτες είναι βασανιστικές: Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να κοιμίσετε το παιδί σας, κανένας δεν κλείνει μάτι; Σ’ αυτόν τον Συμβουλευτικό Οδηγό, η γνωστή παιδοψυχολόγος Γίρινα Πρέκοπ προτείνει πρακτικές τεχνικές που βοηθάνε τους γονείς να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους -αλλά και στον εαυτό τους- αυτόν τον τόσο απαραίτητο νυχτερινό ύπνο.
Το σημαντικότερο μήνυμά της είναι: Το παιδί για να κοιμηθεί χρειάζεται ασφάλεια και σιγουριά. Όταν είναι κουρασμένο, αποτραβιέται στο οικείο του περιβάλλον: Ψάχνει την αγκαλιά της μητέρας ή του πατέρα που του εμπνέουν εμπιστοσύνη, επιμένει σε μια συγκεκριμένη στάση του σώματος, σ’ ένα συγκεκριμένο χάδι ή σ’ ένα συγκεκριμένο τρόπο να βάζει το δάχτυλο στο στόμα. Οι αλλαγές στον τρόπο συμπεριφοράς των γονιών, καθώς προσπαθούν να το κοιμίσουν, φέρνουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: “βγάζουν το παιδί απ’ τα νερά του”, προκαλώντας του ανησυχία.

Κοιμήσου, αγγελούδι μου…γιατί μ’ έσκασες! : δεν αντέχω άλλο… / Γίρινα Πρέκοπ . Αθήνα : Θυμάρι, 2004 .197σ. ; 21 εκ. + 1 cd-rom.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA H παιδοψυχολόγος δρ. Γίρινα Πρέκοπ γεννήθηκε το 1929. Είναι ειδική στις διαταραχές της ανάπτυξης και ταξιδεύει πολύ συχνά εκτός Γερμανίας για να διδάξει τη λεγόμενη “Holding Therapy” (θεραπεία μέσω του αγκαλιάσματος) ως τρόπο ζωής και θεραπείας. Πολλά από τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 16 γλώσσες.

Μεγαλώνοντας ισορροπημένα παιδιά σε έναν παράλογο κόσμο

12 Μαρτίου 2014 Από τη συλλογή μας

ioΤο βιβλίο που αξίζει να διαβάσουμε και μάλιστα διαβάζεται πολύ γρήγορα!Είναι αφάνταστα ενδιαφέρον ,θα βρείτε τόσα πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε…Ο ειδικός και τόσο καλά ενημερωμένος και υποψιασμένος Ντέιβιντ Μάρκς μας δίνει ένα ολοκληρωμένο βιβλίο που δεν μιλά μόνο για θέματα που αφορούν τη χώρα του,μας αφορούν όλους!Πολλά παιδιά μεγαλώνουν πια σε σύγχρονες μεγαλουπόλεις με ρυθμούς έντονους  κλπ κι ενώ οι γονείς τους είχαν τη δυνατότητα να ζήσουν μια φυσιολογική και ανέμελη παιδική ηλικία,αυτό δε συμβαίνει πια για πάρα πολλά παιδιά, και στην Ελλάδα.Το βλέπουμε γύρω μας!Θέλουμε νευρωτικά κι άρρωστα τα αυριανά μέλη της κοινωνίας μας; Παρόλο που είναι αδύνατον να κλείσουμε τα παιδιά μας σ’ ένα κλουβί για ν’ αποφύγουν τις πιέσεις της ζωής, τώρα μπορούμε να τα βοηθήσουμε να τις αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά.΄Ενας οδηγός για την αντιμετώπιση του παιδικού στρες γιατί ζούμε σ’ έναν κόσμο βίαιων και απότομων αλλαγών, σε μια κοινωνία υπερπληροφόρησης και διαρκούς έντασης. Και σε αυτήν την κοινωνία καλούμαστε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, όπου τις περισσότερες φορές διαπιστώνουμε ότι επηρεάζονται και πιέζονται βαθύτατα, εκδηλώνονται στη συνέχεια διάφορα συμπτώματα, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Ζαλάδες, πονοκέφαλοι, κρίσεις άσθματος, συχνά κρυολογήματα, αλλά και κατάθλιψη, άγχος και διατροφικές διαταραχές συχνά προκαλούνται εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής.Τις περισσότερες φορές καταφεύγουμε στους γιατρούς και στα φάρμακα για την αποκατάσταση της υγείας μας. Ωστόσο υπάρχουν τρόποι να προφυλάξουμε και να μεγαλώσουμε με ισορροπημένο τρόπο τα παιδιά μας, αρκεί να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το στρες που η σύγχρονη κοινωνία μας δημιουργεί.Όλοι εμείς, γονείς και εκπαιδευτικοί, έχουμε τη δυνατότητα να βοηθήσουμε τα παιδιά όχι μόνο να αντεπεξέλθουν, αλλά και να ευημερήσουν, σε τούτον τον ασταθή κόσμο που ζούμε. Με εφόδιο τις πλέον πρόσφατες επιστημονικές έρευνες και μέσω επεξηγηματικών παραδειγμάτων μαθαίνουμε τον τρόπο της φυσιολογικής διαβίωσης μέσα στη “Νέα Παγκόσμια Αταξία”.Κατανοούμε πότε το παιδί ή ο έφηβος βρίσκεται στα πρόθυρα κρίσης και φροντίζουμε να την αποτρέψουμε.Ανακαλύπτουμε όλες εκείνες τις μεθόδους που βοηθούν στη διοχέτευση του στρες και των αρνητικών συναισθημάτων σε δημιουργική δραστηριότητα.

Μεγαλώνοντας ισορροπημένα παιδιά σε έναν παράλογο κόσμο : ένας ιατρικός οδηγός για την αντιμετώπιση του παιδικού στρες / David Ryan Marks .Αθήνα : Ωρίων, 2006.334σ. ; 21εκ.

drmΟ David Marks, M.D. τελείωσε την ιατρική στο πανεπιστήμιο Γέιλ. Είναιειδικευμένος στην εσωτερική παθολογία και προσφάτως υπηρέτησε ως ιατρικόςδιευθυντής στο διεθνούς φήμης New England Center for Headache, πουβρίσκεται στο Στάνφορντ του Κονέκτικατ. Επίσης έχει Master στις Δημόσιες Σχέσεις από το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Έχει βραβευθεί ως ιατρικός ανταποκριτής του WNBC-TV και εμφανίζεται καθημερινά στην τηλεοπτική εκπομπή Today in New York, που είναι πρώτη σε θεαματικότηταστην πρωινή ζώνη. Ταυτόχρονα αρθρογραφεί στην εφημερίδα Chicago Tribune και είναι ένας από τους συγγραφείς του έργου “The Headache Prevention Cookbook”. Ζει στο Κονέκτικατ, μαζί με την παιδίατρο γυναίκα του και τα τρία παιδιά τους.

Η νοημοσύνη του παιδιού σε 40 ερωτήσεις

26 Ιανουαρίου 2014 Από τη συλλογή μας

νο

– Τι είναι η νοημοσύνη;- Το να τρώει κανείς τα νύχια του είναι ένδειξη νοητικής ανεπάρκειας;- Οι δοκιμασίες νοημοσύνης είναι καλές ή κακές; Τι σημαίνει δείκτης νοημοσύνης; Τι σημαίνει να είναι ένα παιδί χαρισματικό;- Οι άνθρωποι είναι λογικοί;- Υπάρχει μια ηλικία κατά την οποία είναι κανείς περισσότερο έξυπνος;- Η ευφυΐα είναι κληρονομική; Πού βρίσκεται το γονίδιο της ευφυΐας;- Ο εγκέφαλος πρέπει να ασκείται;Η νοημοσύνη και ο περίφημος δείκτης νοημοσύνης (I.Q.) , έχουν γίνει αιτία να γραφτούν πολλά βιβλία. Είναι ένα θέμα που συναρπάζει τους ανθρώπους σε βαθμό που ορισμένοι ονειρεύονται να γίνουν μέλη της λέσχης των ατόμων με υψηλό δείκτη νοημοσύνης.Καθώς οι μελέτες στον τομέα αυτό συχνά είναι πολύ σύνθετες, ο Α. Λιερύ συνοψίζει τις γνώσεις πάνω στο θέμα αυτό σε σαράντα ερωτήσεις-απαντήσεις, εξηγώντας με απλό τρόπο πώς διαμορφώνονται οι δοκιμασίες νοημοσύνης.Γραμμένο με επιστημονικό ύφος, εμπλουτισμένο με χιούμορ, το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα χρήσιμο βοήθημα τόσο για τους γονείς όσο και για τους μη ειδικούς.

Η νοημοσύνη του παιδιού : σε 40 ερωτήσεις / Αλεν Λιερύ.  Αθήνα : Καστανιώτης, 2003 .174σ. ; 21εκ.                                  

 Ο Αλέν Λιερύ, καθηγητής Γενικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Rennes 2, είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων, όπως, παραδείγματος χάρη, του Εγχειριδίου γενικής ψυχολογίας (Manuel de psychologie generale) από τις Εκδόσεις Dunod.

Τα χαμένα παιδιά μας

24 Ιανουαρίου 2014 Από τη συλλογή μας

pai

Στο τολμηρό δοκίμιό της, η Γαλλίδα εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος Νατάσα Πολονύ ξεκινά από μια διαπίστωση. Στις μέρες μας πολλοί προοδευτικοί αριστεροί και φιλελεύθεροι δεξιοί έχουν ταυτόσημες απόψεις για την εκπαίδευση, οι οποίες συνιστούν πλέον τη βάση της εκπαιδευτικής πολιτικής των περισσοτέρων κυβερνήσεων τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς. Οι απόψεις αυτές, θαυμάζοντας τους νέους, διακηρύσσοντας την πίστη τους στο καινούργιο και το μοντέρνο, προπαγανδίζοντας την κινητικότητα και λατρεύοντας το εφήμερο, υπηρετούν μια χρησιμοθηρική και οικονομικίστικη ιδεολογία.Η ιδεολογία αυτή στερεί τους νέους από την πολύτιμη κληρονομιά που συγκροτούσαν τα κλασικά γράμματα, η μέριμνα για τη λογική και τη γλώσσα, η επαφή με τα σημαντικά λογοτεχνικά κείμενα, αλλά και οι αφηγήσεις, οι αξίες, οι κώδικες που δημιούργησαν τον πολιτισμό μας και που μεταδίδονταν από τις παλιότερες γενιές.Το  αποτέλεσμα είναι, ότι ενώ δεν θίγονται οι ελίτ, τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα καταδικάζονται σε πολιτιστική υστέρηση η οποία αποδυναμώνει τη δημοκρατία, παραβιάζει την αρχή της ισότητας, απειλεί την κοινωνική και οικονομική συνοχή και περιορίζει την ανέλιξή τους.

Τα χαμένα παιδιά μας : μικρή μελέτη για το χάσμα των γενεών / Natacha Polony.  Αθήνα : Πόλις, 2006.  249σ. ; 21εκ.

naΗ Νατάσα Πολονύ γεννήθηκε το 1975. Απόφοιτος του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών (IEP) του Παρισιού, είναι agregee της φιλολογίας. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στο εβδομαδιαίο περιοδικό Marianne.Το βιβλίο της “Τα χαμένα παιδιά μας” τιμήθηκε με το βραβείο δοκιμίου Lauriers Verts de la Foret des Livres.

 

 

Δημιουργία και διακοπή των συναισθηματικών δεσμών

24 Ιανουαρίου 2014 Από τη συλλογή μας

paidi

Tι είναι αυτό που συμβάλλει στην ανθρώπινη ευτυχία ή δυστυχία; Πόσο σημαντική είναι η δημιουργία και η διακοπή των συναισθηματικών σχέσεων ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί στα πρώτα χρόνια της ζωής του; Mε ζητούμενο την εξέλιξη του παιδιού σε ένα ισορροπημένο κι ευτυχισμένο άτομο, το βιβλίο κινείται στους άξονες αφενός της δημιουργίας υγιών και πλούσια συναισθηματικά δεσμών με τα άτομα που είναι σημαντικά στα πρώτα χρόνια της ζωής του, καθώς και τους παράγοντες που συντείνουν σ’ έναν τέτοιο σκοπό, και αφετέρου της διακοπής, προσωρινής ή μόνιμης, αυτών των δεσμών που οδηγούν στην ψυχοπαθολογία. Σημαντική θέση στις έρευνες στις οποίες στηρίζεται το βιβλίο κατέχει το θέμα του πένθους και ο τρόπος με τον οποίο βιώνεται από το παιδί ή τον ενήλικα η καθολική στέρηση ενός αγαπημένου προσώπου. H αποδοχή του πόνου, η εκδήλωση των έντονων συναισθημάτων του θρήνου ή, αντίθετα, η απώθηση του γεγονότος συντελούν είτε στο υγιές ξεπέρασμα του πένθους είτε στην καθήλωση του ατόμου σε καταστάσεις θυμού, μνησικακίας και αυτομομφής. Tα θέματα αυτά, τα οποία στηρίζονται σ’ εμπεριστατωμένες έρευνες της Kλινικής Tάβιστοκ, απασχολούν σήμερα γονείς, εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες που ασχολούνται με την ψυχική υγεία.
O Tζων Mπόλμπυ δίνει διαυγείς, συστηματικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις στα ζωτικά αυτά ερωτήματα. Tο βιβλίο αυτο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εγχειρίδιο και οδηγός από τους γονείς και όσους επαγγελματίες ασχολούνται με παιδιά.

Δημιουργία και διακοπή των συναισθηματικών δεσμών / Τζών Μπόλμπυ. Αθήνα : Καστανιώτης, 1995. 239σ. ; 21εκ.

O Tζων Mπόλμπυ, παιδί μεγαλοαστικής συντηρητικής οικογένειας, φοίτησε στο Nαυτικό Kολέγιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Kαίμπριτζ, όπου σπούδασε Φυσικές Eπιστήμες και Ψυχολογία για να καταλήξει οριστικά στην Iατρική. H πρακτική του εκπαίδευση στην Ψυχολογία έγινε στο Iνστιτούτο Ψυχανάλυσης κάτω από την επίβλεψη της Joan Riviera, οπαδού της Melanie Klein. Ως ειδικευμένος ψυχίατρος, ο Mπόλμπυ άρχισε να εργάζεται στο Eκπαιδευτικό Kέντρο Kαθοδήγησης Παιδιών, όπου ήρθε σε στενή επαφή με προβληματικά παιδιά από διαλυμένες οικογένειες. Διαφώνησε με τη Melanie Klein και τους ψυχαναλυτές της Bρετανικής Eταιρείας, οι οποίοι επικέντρωναν το ενδιαφέρον αποκλειστικά στον εσωτερικό κόσμο του ασθενούς. H εμπειρία του Mπόλμπυ στην Παιδική Kλινική τον οδήγησε στην πεποίθηση ότι η κατανόηση του εσωτερικού κόσμου εξαρτάται από τη γνώση των γεγονότων και των καταστάσεων που έχει βιώσει ο ασθενής. Tο 1944 η μονογραφία του “Σαράντα τέσσερις νεαροί κλέφτες” κατέληξε σε συμπεράσματα παρόμοια με εκείνα που υποστήριζαν η Anna Freud και ο Donald Winnicott. Mετά τον πόλεμο, ο Mπόλμπυ διορίστηκε επικεφαλής του Tμήματος Παιδιών και Oικογενειών στην Kλινική Tάβιστοκ, όπου και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Tο 1951 εξέδωσε τη μονογραφία “Mητρική φροντίδα και ψυχική υγιεινή”, όπου αναπτύσσει τη θεωρία του: η καλή ψυχική υγεία του παιδιού απαιτεί μια στενή, θερμή και σταθερή σχέση με τη μητέρα του.
Στη συνέχεια το ενδιαφέρον του στράφηκε σε βιολογικούς προσανατολισμούς, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τη ρήξη του με τους ψυχαναλυτές και την αποχώρησή του από τη Bρετανική Ψυχαναλυτική Eταιρεία. H φήμη του κρίνεται κυρίως από τον τρόπο που αντιμετωπίζει ως βιολόγος τη σχέση γονέα-παιδιού. H διαφορά του με την ψυχαναλυτική άποψη είναι ότι ο ίδιος έδωσε μεγάλη έμφαση στην άμεση παρατήρηση μητέρων και παιδιών. Xρειάστηκαν περίπου τριάντα χρόνια πρωτοποριακής εργασίας από τον Mπόλμπυ για να αρχίσει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από τους ψυχαναλυτές η συστηματική έρευνα μέσα από άμεση παρατήρηση. H τριλογία του -πάντα πάνω στη σχέση μητέρας-παιδιού- “Σχέση Δεσμού, Xωρισμός, Aπώλεια”, συμπληρώθηκε το 1980 με τις εργασίες “Θρήνος και Πένθος”.

Page 7 of 9« First...«56789»
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας