Search by tag «γαλλική λογοτεχνία»

Βρέθηκαν εγγραφές: 16

Joël Egloff

28 Ιουνίου 2011 Από τη συλλογή μας

Τις αργίες πρέπει οπωσδήποτε ν’ αλλάζουμε παραστάσεις. Γνωρίζω κάποιους που πηγαίνουνε για ψάρεμα, την Κυριακή με το χάραμα, προς τη μεριά του ποταμού που αφρίζει. Ανάμεσα σ’ αυτούς είναι και ο Μπορτς. Εκεί πέρα τσιμπάει γερά, λένε.  Το ψάρεμα, εμένα, δεν μου λέει τίποτα. Ο Μπορτς προτείνει συχνά να με πάρει μαζί του, όμως εγώ δεν μπορώ. Όχι τόσο για την όψη των ψαριών, αυτό από μόνο του δεν είναι σοβαρό, πάντα θα έβρισκα κάποιον στον οποίο θα τα έδινα και που από πάνω θα ήτανε πολύ ευχαριστημένος, όχι, δεν φταίει αυτό, η αιτία είναι μάλλον το ουρλιαχτό των σκουληκιών όταν τα καρφώνουν στο αγκίστρι, αυτό μου παγώνει το αίμα. Η ακοή μου είναι πολύ ευαίσθητη για τέτοια πράγματα.

H εκπληκτική πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενός νέου και  η μείξη του πιο ωμού ρεαλισμού με τον πιο ακραίο παραλογισμό έχει ως αποτέλεσμα μια γραφή μοναδική δημιουργικότητας και ποιητικής πυκνότητας. O αναγνώστης διασκεδάζει διαβάζοντας τα πιο μακάβρια πράγματα, καθώς εδώ το χιούμορ είναι εξαιρετικής αποτελεσματικότητας, μακριά από οποιονδήποτε κυνισμό ή αφασία. H “Σκοτοδίνη” σκιαγραφεί τον κόσμο μας, έναν κόσμο φρικτό, συνάμα όμως ποιητικό και αστείο.
Ένα δυνατό μυθιστόρημα που δεν θα ξεχάσετε ποτέ, από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ.

Ο Ζοέλ Εγκλόφ γεννήθηκε το 1970 στη Μοζέλ. Μετά από σπουδές στον κινηματογράφο, εργάστηκε σε διάφορες θέσεις στον τομέα των οπτικοακουστικών μέσων. Σήμερα ασχολείται αποκλειστικά με το γράψιμο.
Το πρώτο του μυθιστόρημα είλκυσε ήδη την προσοχή του Tύπου, τιμήθηκε με το βραβείο Alain Fournier το 1999 και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.

Άλλα έργα του συγγραφέα είναι το μυθιστόρημα

Και η ζωή συνεχίζεται , εκδ. ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ

[tags] Βέροια, Βιβλιοθήκη Βέροιας, Γαλλική λογοτεχνία, Joel Efloff [tags]

ΦΕΥΓΩ…

10 Μαρτίου 2011 Τα νέα μας

Ο  Jean Echenoz γεννήθηκε στην Orange το Δεκέμβριο του 1947 και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Προβηγκία. Πήρε πτυχίο πολιτικού μηχανικού και αργότερα σπούδασε Κοινωνιολογία στο Παρίσι και εργάστηκε στον ιατρικο-κοινωνικό τομέα. Το πρώτο του βιβλίο (Le meridian de Greenwich) εκδόθηκε το 1979. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει 12 μυθιστορήματα και έχει λάβει πολλά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Medicis 1983  και το Goncourt 1999.
Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του «Φεύγω», «Οι ψηλές ξανθιές», «Δρόμος αντοχής», «Προπαντός όχι Σοπέν», «Ραβέλ», τα οποία μπορείτε να τα βρείτε στη συλλογή μας, στο τμήμα της Ξένης Λογοτεχνίας .

.
….φεύγω, σ’ αφήνω, είπε ο Φερέρ. Κράτησέ τα όλα, εγώ φεύγω. Ο  Φελίξ άφησε τα κλειδιά του στην κοσνόλα της εισόδου, κούμπωσε το παλτό του και βγήκε κλείνοντας απαλά την πόρτα του σπιτιού του …

“Το Φεύγω” του  Jean Echenoz  είναι ο καθρέφτης του κόσμου μας, ένα ρεαλιστικό
μυθιστόρημα που αφηγείται το πώς χάνουμε την αίσθηση της πραγματικότητας και πώς
μας  ξεφεύγει η ζωή. Ο Εσενόζ, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, εναλλάσσει τους
αφηγηματικούς τρόπους και τους ρυθμούς, τις εικόνες και τις μεταφορές. Είναι
συγχρόνως γλυκύς και ανησυχητικός, ακριβολόγος και μαιανδρικός, με τρόπο που να
κάνει τον αναγνώστη να βγει έξω από τις συνήθειές του. Έτσι, η περιπέτεια του
βιβλίου συμπορεύεται με την περιπέτεια της ανάγνωσής του.

ΒΡΑΒΕΙΟ
GONCOURT 1999

[tags]Βέροια, Βιβλιοθήκη Βέροιας, Γαλλική λογοτεχνία, Jean Echenoz [/tags]

ΑΜΑΖΟΝΙΟΣ

15 Δεκεμβρίου 2010 Από τη συλλογή μας

Πρώτα, η μουσική. Μια θεσπέσια μουσική που κατέβαινε μαζί με το ρεύμα και σκορπιζόταν στο πιο πράσινο και το πιο γιγάντιο δάσος του κόσμου. Μετά, ο μεγάλος ποταμός. Κόκκινος. Πάνω στο ποτάμι, μια σχεδία. Πάνω στη σχεδία, ένα πιάνο. Λευκό. Και, μπροστά στο πιάνο, καθισμένος σε σκαμνί, ένας μουσικός. Μαύρος.
Όταν οι σκληροτράχηλοι τυχοδιώχτες ενός απομονωμένου οικισμού στα βάθη της Αμαζονίας βλέπουν να υλοποιείται μπροστά στα μάτια τους η παραπάνω οπτασία, καταλαβαίνουν ασυνείδητα ότι ένα ρήγμα άνοιξε στον κόσμο τους. Στην ωμή πραγματικότητα της ανελέητης πάλης με τη φύση και της λαχτάρας για μυθικά και απραγματοποίητα κέρδη, θα εισβάλλει η απίστευτη οδύσσεια ενός λευκού πιάνου, αποφασισμένου να εκπληρώσει μια ποιητική αποστολή. Που σημαίνει επίσης ότι η ρεαλιστική αφήγηση μιας εξωτικής περιπέτειας μπορεί να συνδυάζεται με την ονειρική αλληγορία.
Σε εφτά κεφάλαια που ακολουθούν τους εφτά σταθμούς μιας προφητείας, η γραφή του Φερμίν συνδυάζει την ομορφιά με την απλότητα. Αφήνει ωστόσο πάντα χώρο στη φαντασία για να μας οδηγήσει σε μια μακρινή χώρα, ανοιχτή στο αίνιγμα και το μυστήριο.
Γιατί ο Αμαζόνιος παραμένει το πιο εκλεκτό όνειρο των τυχοδιωκτών…

 

— 

[tags]Βέροια,  Βιβλιοθήκη Βέροιας, Γαλλική λογοτεχνία, Αμαζόνιος [/tags]

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΕΚΤΟΡΑ… οι δρόμοι της ευτυχίας…

9 Αυγούστου 2010 Από τη συλλογή μας

Γιατί κάποιοι ψάχνουν την ευτυχία στην επιτυχία και κάποιοι άλλοι στις σχέσεις με τους άλλους; Άραγε, η ευτυχία εξαρτάται από τις περιστάσεις ή από τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα; ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΕΚΤΟΡΑ,  του Francois Lelord από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, προτείνει στον αναγνώστη να κάνει ένα διάλειμμα από τις περιπέτειες και τα ρομαντικά μυθιστορήματα, και να διασκεδάσει ανακαλύπτοντας πως η ευτυχία είναι εφικτή αρκεί κανείς ν” απλώσει τα χέρια του και να την αγγίξει.

Να νιώθουμε χρήσιμοι, να έχουμε φίλους και περιέργεια για τη ζωή, λέει ο συγγραφέας του βιβλίου ο οποίος είναι γνωστός γάλλος ψυχαναλυτής. Αυτά τα συστατικά βασικά κάνουν ευτυχισμένο έναν άνθρωπο.

  Σε συνέντευξη που παραχώρησε με αφορμή την ολοκλήρωση του τελευταίου του βιβλίου- του τέταρτου με ήρωα το alter ego του, τον νεαρό ψυχίατρο Εκτορ- ο 57χρονος Λελόρ είναι αφοπλιστικός: «Οταν ήμουν νέος έγραφα βιβλία για την αυτοπεποίθηση, τις διαταραχές της προσωπικότητας και τον εγκέφαλο- κλασική ψυχολογία. Το να γράψω ένα βιβλίο “αυτοβοήθειας” για την ευτυχία μου φαινόταν γελοίο» λέει.

Ωριμάζοντας, άλλαξε: «Αρχισα να ασχολούμαι με την ευτυχία όσο μεγάλωνα- τόσο την προσωπική μου ευτυχία όσο και αυτή των ασθενών μου. Μερικοί ασθενείς είναι πολύ προνομιούχοι, άλλοι πολύ φτωχοί- όλοι όμως δείχνουν να είναι ιδιαίτερα αγχωμένοι και απογοητευμένοι από τη ζωή. Ετσι άρχισα να αναρωτιέμαι αν εγώ ο ίδιος είμαι ευτυχισμένος» λέει.

Τα συμπεράσματα περιέχονται στο μπεστ σέλερ του, που μέχρι στιγμής έχει πουλήσει 2,5 εκατ. αντίτυπα. «Το έγραψα σε έξι εβδομάδες, σαν παραμύθι. Με έκανε να σκεφτώ τη ζωή μου, τους ασθενείς μου, την ερευνητική μου δουλειά- να καταλάβω καλύτερα τι ήθελα» λέει.

Λίγα λόγια για το ββλίο:

Ήταν κάποτε ένας ψυχίατρος που λεγόταν Έκτορας. Ο Έκτορας δεν ήταν ευχαριστημένος με τον εαυτό του, γιατί δεν κατάφερνε να κάνει τους ανθρώπους γύρω του ευτυχισμένους. Έτσι, αποφάσισε να κάνει ένα ταξίδι στον κόσμο για να ανακαλύψει την ευτυχία και  πού βρίσκεται πραγματικά για τον καθένα.
Το βιβλίο αυτό μέσα από τις ενδιαφέρουσες συναντήσεις και τις περιπέτειες του ήρωα καταφέρνει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα και να μας κάνει να εκτιμήσουμε τη ζωή μας. Αλήθεια, γιατί ονειρευόμαστε να αποκτήσουμε μιαν άλλη ζωή;

 

[tags] Βέροια, Βιβλιοθήκη Βέροιας, ψυχανάλυση, γαλλική λογοτεχνία, ευτυχία, αυτοεκτίμηση, προσωπικότητα [/tags]

Page 3 of 3«123
2013 © Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας